wskazówki aktorskie

wskazówki aktorskie

Aktorstwo filmowe.

'Pewien aktor, Tom Hanks, opowiedział w show tv, jak spędził noc przed zdjęciami do pewnego filmu. Przygotowywał się, zaznaczał punkty zwrotne, planował moment kulminacji, ustalał jak ma powiedzieć dane kwestie, co powinien czuć, jak poruszać. Kiedy przyjechał na plan, reżyser polecił mu zrezygnować ze wszystkiego, co Tom zamierzył i poprosił, by ten skupił się na komunikacji z drugim aktorem. Frank Sinatra zawsze odmawiał robienia próby aktorskiej przed ujęciem. Gene Hackman mówi, że uczy sę tekstu na pamięć bez emocjonalnego ćwiczenia dialogów, po to by podczas grania sceny, mógł być w rzeczywistym kontakcie z partnerem, partnerką. Meryl Streep mówi, że czyta kwestię raz lub dwa przed ujęciem, by być w kontakcie z partnerami.Steven Spielberg powiedział w wywiadzie, że on nigdy nie robi prób aktorom, po to by podczas ujęcia nie grali, tylko byli.'

/The art of film acting, Jeremiah Comey, tłum. Marcin Zarzeczny/

 

Praktyka:

Obserwuj ludzi z którymi rozmawiasz. Obserwuj i słuchaj, wręcz do wyczerpania :)

1. Obserwuj ludzi na przystanku, na ulicy, analizuj społeczne zachowania, oczywiście, rób to bez wzbudzania podejrzeń.

2. Uświadom sobie uprzedzenia dotyczące ludzi, kiedy nadarzy się okazja, porozmawiaj z tymi, których nie rozumiesz, nie znasz.

3. Porozmawiaj z księdzem, nauczycielem, politykiem, kimś o kim masz wyrobione zdanie. Rozmawiaj bez uprzedzeń, po prostu, z człowiekiem.

/he art of film acting, Jeremiah Comey, tłum. Marcin Zarzeczny/

 

Sztuka koncentracji.

Sztuka koncentracji pozwala skierować całą uwagę na drugim aktorze, ta uwaga wzbudzi w tobie naturalne reakcje. A te z kolei są źródłe kreatywnego aktorstwa. Widz będzie czerpał przyjemność z twojego aktorstwa, jeśli będzie ono wiarygodne, a to się  wydarzy wtedy, kiedy będziesz połączony emocjonalnie z drugim aktorem. Kiedy czujesz emocje, jesteś interesujący/a,  natomiast kiedy udajesz emocje lub je pokazujesz, tracisz wiarygodność. 

Skup uwagę na drugim aktorze. Poziom koncentracji określa poziom dobrego aktorstwa. Twoje aktorstwo będzie nudne bez skupienia  uwagi na partnerze. Natomiast, kiedy całym   sobą skoncentrujesz się na partnerze, wtedy twoja gra zacznie przykuwać uwagę. Ucz się koncentracji kiedy idziesz, jesz, oglądasz film, malujesz, etc. A ona da ci dostęp do intuicyjnej wiedzy i energii, która sprawi, że twoje aktorstwo będzie spontaniczne, a przez to wiarygodne. Cały intelektualny śmietnik zaprzątający ci  głowę jest źródłem kiepskiego aktorstwa, ale możesz to kontrolować, właśnie przez umiejętność koncentracji.

(The Art of film acting, tłum. Marcin Zarzeczny)

Wewnętrzny rap.

Tak Jeremiah Comey nazywa gonitwę myśli, którą uporczywie prowadzisz ze sobą w swojej głowie. To się będzie zdarzać cały czas do momentu, kiedy skupisz się na jakimś punkcie. “Zjadłbym pomidorową”, “potrzebuję snu”, “zapomniałem pójść na siłownię”, “Jutro pójdę”, “ale mnie nos swędzi”, “wydaje mi się, że świetnie teraz gram”, “o boże, co ja teraz  mówię”, etc. Możesz być nieświadomy tej bezsensownej gonitwy myśli, ale wiedz, że to właśnie ona jest największym  wrogiem sztuki koncentracji.    

Wewnętrzny rap umiera, kiedy skupisz się na partnerze. Może powrócić w sekundę, kiedy choć na chwilę stracisz  czujność. Mistrzowie - artyści, pisarze, muzycy, sportowcy, doszli do mistrzostwa poprzez skierowanie uwagi na cel, nie dając wkraść się wewnętrznemu rapowi choć na chwilę. Kiedy go wstrzymasz, twoja koncentracja ukierunkowuje się na partnera/kę, a ty, pozbawiony/a wszelkich blokad, możesz dać popis dobrego aktorstwa. Dlatego tak ważna jest sztuka  koncentracji. 

(The Art of film acting, tłum. Marcin Zarzeczny)

 

Prawda. Jest jakoś super istotna, nie? Myślę sobie, że bycie realistycznym na scenie, wbrew pozorom nie jest aż tak  trudne. Możemy się oprzeć na tym co mamy, nie potrzebujemy talentu z kosmosu. To kwestia czujności. Kiedy skupiamy się tylko i wyłącznie na partnerze, zapominamy o sobie, wtedy mamy możliwość realnego reagowania na partnera. I to właśnie tu rodzi się prawda. Obserwuj partnera, patrz w oczy, bądź czujny/a na mikroruchy, wtedy będziesz wiedzieć w jakim stanie jest postać  z którą dialogujesz. I wtedy zdecydujesz co chcesz temu komuś zrobić. Co przypomina Ci zapach partnerki, ubrania, kolory ubrań, co te rzeczy w tobie budzą? Co czujesz kiedy patrzysz mu w oczy, co się tam kryje, jak to na Ciebie działa? Czy jej zapach Cię do niej przybliża czy odpycha? Czy brudne buty Cię irytują? Jak się domyślasz, w odpowiedziach na te pytania kryją się pokłady emocji Twoich doświadczeń, które wypełnią emocjonalną część postaci. Reszta to kwestia połączenia serca z ciałem i... znajomość tekstu. 

 Chodźcie, fajnie jest.

 

+48 504 155 237